Thijl Wijdeveld

Thijl Wijdeveld (1946) kan gezien worden als een klassiek moderne beeldhouwer die werkt in het verlengde van de traditie. Hij werkt voornamelijk in de figuratieve uitdrukkingsvorm. Zowel zijn gesloten als zijn open vormen bezitten een maximum aan expressie, maar een minimum aan ‘anatomische onzin’, zoals Wijdeveld zelf verkondigt, bij zowel het van buiten naar binnen werken in steen, als bij het van binnen naar buiten opbouwen in gips of klei. Teneinde de traagheid van beide methoden te doorbreken creëert hij daarnaast beelden uit allerhande materiaal, waaronder, ijzer, staal, aluminium, etc..
 Vaak bestaat het resultaat uit twee mensfiguren die op diverse manieren te ensceneren zijn: ver of dicht van elkaar, nu eens afstandelijkheid dan weer intimiteit uitdrukkend.

De combinatie van de materialen en de ‘Wijdeveld’-constructies c.q. vormen geven zijn beelden enerzijds veel kracht en expressie en tegelijkertijd iets klassieks. Zijn beelden nemen ons eerder mee naar de tijd van Zadkine en Moore, dan naar het hedendaagse spectrum.